Кеңәш Иттипақи йәһудийиниң катехезиси (несиһәтнамә)

0
101

Мәзкүр Катехезис (несиһәтнамә) 1958-жили Тель-Авивта нәшир қилинған.

Бу несиһәтнамә 1961-жили КСЖИ Дөләт Бехәтәрлик Комитети тәрипидин йәһудий-диссидентини тәкшүргән чағда тепилған. Һеч бир рәсмий мәтбуатларда елан қилинмиған вә жиллар давамида қолдин қолға тарқилип жүриду.

Кеңәш иттипақи йәһудийи үчүн Катехезис муәллипи ким екәнлигини пәқәт тәхмин қилишила мүмкин. Чүнки у имзасиз йезилған. Йәһудийлар мәсилисигә бепәрва қаримайдиған, йошурун тәшкилаттики йәһудийлар тәйярлиған қаидиләр болушиму, еһтимал. Бу муһим әмәс. Текст наһайити қизиқарлиқ. Уни, гойларни йәһудийларға қарши қоюш үчүн, миллити йәһудий әмәс шәхс ойлап тапмиғанду, бәлки. Муддиаға йетиш йолида иғва қилиш үчүн алаһидә бәлгүләнгән тактика вә стратегиялик иш-һәрикәтләрни тәйяр услублар билән әмәлгә ашурмайду. Қуруқ иғва мәхсәтлик һәрикәткә асас әмәс. Шуниң үчүн буни иғва дәп баһалимай, әксинчә, бир милләтни бирликкә кәлтүрүп, башқилардин бүйүкләштүрүш дәп хуласә қилимән.

Әлвәттә, мәзкүр Катехезис һәқиқәт екәнлиги һеч қачан ихрар қилинмайду. Пәқәт һәқиқий надан өзиниң қарам нийәтлирини ейтип қоюш һәм һәқиқий ахмақ  дүшмәнни мурассәгә қоюш үчүн, униңға дунияни бесивелиш планини тәйярлап бериши мүмкин.

Улуқ хәлиқләр һәр заман өзиниң «қуяшлиқ орнини» өзлиридин ажиз вә явайи, лекин бириккән һәм қув хәлиқләргә дайим тартқузуп қойғанлиғини тарих һеликәм испатлап бәрмәктә. Улуқ цивилизацияларниң барлиғи дегидәк өзидин башқисини явайи дәп атиған булаңчилар тәрипидин һалак қилинди.

Христиан динида «катехизис» сөзи христиан дининиң қисқичә чүшәнчилири дегән мәнани билдүриду.

Төвәндә диққитиңларға «КСЖИдики (СССР) йәһудийниң Катехезиси» русчә текстиниң уйғур тилиға тәржимә қилинған варианти бойичә һавалә қилинди.

«Йәһудийлар! Бир-бириңларға яхши көрүңлар, бир-бириңларға ярдәм бериңлар. Бир-бириңларни һәтта өч көрсәңларму, меһир-шәпқәтлик болуңлар!

 

Қудритимиз – бирликтә. Униңда утуғимизниң капалити, қутулишимиз вә гүллинишимиз можут. Нурғунлиған хәлиқләрниң ениқ риважлиниш программиси вә  таянчиси болмиғанлиғи сәвәп, тенәп-тәнтирәп, йоқилип кәтти. Биз, коллективлиқ сезимлиримиз арқилиқ әсирләр давамида, хәлиқләр арисида сақлинип көпәйдуқ, мустәһкәмләндуқ.

 

Бирлик – бу мәхсәт, шуниң билән биллә мәхсәтләргә йетиш мәнбәси. Мошу мәнани байрақ қилип, униңға интилиш лазим. Қалғини – ишләп чиқиридиғанларниң барлиғи, өзлүгидин һәл болиду.

 

Протекционизмдин қорқмаңлар – у бизниң асасий васитимиз. Униңға һәр хил милләтлик, һәр хил диндики, һәр хил партиядики  йәһудийларға ишик очуқ. Бизниң милләтчилигимиз бәйнәлминәлчиликтә, шуңлашқа у әбәдий. Һәқиқий бәйнәлминәлчи пәқәт йәһудийлиққа қандаш, қалғини – алдамчилиқ билән ялған. Қандашларни әтрапиңларға көпләп топлаңлар, пәқәт шулар силәргә қолайлиқ биосфера шараитини яритип бериду.

 

Миллий мутәхәсисләрни йетиштүрүңлар. Мутәхәсисләр – муққәддәс. Бүгүнки мутәхәсис – бизниң әтимиз. Һәр бир лаборатория, һәр бир кафедра, һәр бир институт, мәтбуат, нәшрият — миллий кадрлиримизни тәйярлайдиған билим очақлиридин болуши лазим.

 

Гойларниң* лавазимлиқ мәнсәплиригә, ишчи-деханлириниң арисиға киривелип, уларға нурғун пул бериңлар, яхшиси нурғун һарақ бериңлар. Мәсликтә һамилдар болған аяллиридин туғулған балилири арқилиқ гойларниң аң-сезими қалақлашсун һәм һәқиқий ишчи маллирини тәшкил қилсун: Роһий байлиқсиз, пәқәт — пул, һарақ вә паһишивазлиқ.

 

Әждатларниң эстафетисини қобул қилалайдиған саламәтлиги зор, қавул сәбиләрни туғуш үчүн өзәңлар һарақкәшлик қилмаңлар, тамака чәкмәңлар. Йәһудий әмәс һәр қандақ әвлат, чоңқур эшалонланған  мудапиәмизгә дахил болсун. Хилму хил услублар билән уларниң аң-сезимлирини кардин чиқириңлар, илғарлирини чәйләветиңлар, надан, саддиләрни беши ишлимәс қойлар мисали мәдһийиләңлар.

 

Һәр қачан чоң әвлат бақийлиқ болғанда, уларниң орниға алдин ала тәйярланған техиму қудрәтлик, Исраил роһида тавланған избасар яш йәһудийлар топи-когортиси келиши шәрт. Униң үчүн асаслиқ рәһбирий лавазимларға яшларни, уларниң салаһийәтлик вә қабил екәнлигини дәллиләп,  алдин ала тәвсийә қилиш һажәт. Һазирчә тәжирбиси болмисиму, улар хизмитидә кейин пишшип йетилиду. Һакимийәт кимниң қолида болса, шуниң раст әмәсму.

 

          ——————-

*Йәһудийларниң йәһудий әмәс хәлиқләрни ириққа айриш ениқлимиси. Көпинчә вақитта адәмни камситиш сүпитидә ишлитилиду. Шуниң билән биллә «Гой» сөзи йәһудийларниң диний әдәбиятида «хәлиқ» дегән мәнада кәң қоллинилған.

 

 

Биз балилиримизға, өз атилиримиздин алған тәрбийәмиздин артуқ тәрбийә беришимиз керәк, улар өз новитидә өзлириниң әвладиға шуни мирас қилиду. Үзлүксиз әвлат — бизниң қудритимиз, бизниң турақлиғимиз, бизниң әбәдийлигимиз. Көпчилик гойларға нисбәтән, биз жисманий ажиз. Әлвәттә, шундақ болуши тәбиий. Чүнки худа таллавалған Исраил оғуллириға қара иш билән шуғуллинип, мускуллирини мустәһкәмләштүрүш һажәт әмәс. Мусаниң тили билән Йәһова: « Исраил әвлатлириниң һәр бир пәрзәнтидә 2800 қули болиду» — дәп ейтқан. Гойлар – бизниң қуллиримиз.

 

Аләм – шәпқәтсиз, у йәрдә инсанпәрвәрликкә орун йоқ. Кеңәш Иттипақидики славян кадрлири һәққидә баш қатуруш,  бизниң ишимиз әмәс. Өзлири тоғрилиқ ойлашқа һорунлиқ қилса, биз немишкә уларниң ғемини қилишимиз керәк? Өтмүштә, бизниң улуқ данишминимиз, Римдики қул базирида уларни «өзиниң қәлбидики қул» дәп атиған. Әнди биз немишкә улар тоғрилиқ башқичә ойлишимиз лазим? Һорунлиғиниң нәтижисидә ойлаш қабилийитидин мәһрум болуп, жиғлаңғуларчә умумий инсанпәрвәрликни тәрғип қилиду. Бу объектив реаллиқниң мәнасини аңлиқ рәвиштә қобул қилалмаслиқниң туғма ажизлиғи әмәсму? Худа уларни роһ жәһәттин қул қилип яратқан, шуниң үчүн һәммә славянлар башқа гойларниң тәшвиқатиға беқинда болуп, биринчи новәттә, бизниң айиғимизға жиқилиши һажәт. Уларниң меһри-шәпқитигә жиркинич билдүриңлар. Йәһова биздин егизләп кәткәндәк, Исраилниң пәрзәнтлири улардинму егизликтә болуңлар. Илаһий бизни таллавалди, биздин егизләп, биз, ялғузларниң, абройимизни дәпсәндә қилмиди.

 

Россияниң барлиқ зиминидин, Карпаттин тартип та Тиниқ муһитқичә  жуқури маашлиқ, тәсир даириси зор, кирими нурғун мәнсәпләрниң һәммиси  таллавелинғинимиз үчүн һоқуқий жәһәттин бизгә тәәллуқ вә бизниң миллий капалитимиз екәнлигини унтимаңлар. Шундақла, нурғунлиған йәһудий әмәс хәлиқләр биздин үлгә-ибрәт елип, бизниң дәрижимизгичә өсүп-йетилип, Исраилниң йоруқ-нурлуқ оғуллириниң орнини егиләвелиши мүмкин екәнлигини әстин чиқармаңлар.

 

Гойларниң бизгә өз хаһишимиз бойичә яшашқа кашила болмаслиғи үчүн жәмийәтлиримизни қуримиз. Уларму бизни үлгә қилип, өзлириниң  жәмийәтләрни қурушқа тиришсун. Бирақ тәбиитидин худбинлик болғачқа, мәхсәтлири әмәлгә ашмай, улар бир-бири билән дүшмәнлишип кетиду. Биз яратқучиниң қоллиши билән уларға ярдәм қилимиз. Бу йәрдә өзимизгә қарши болғанлиқ әмәс. Россиядики гойлар йәһудийлардин нурғун нәрсиләрни өзләштүрмәктә. Маймунниң дориши уларға хас. Гәрчә шу дорамчилиқниң тәртипкә келишигә йол қоюлмиса, ховуплуқ әмәс. Әксинчи һаләттә, хәтәргә айлиниши мүмкин. Гойларниң дорамчилиғида бир хиллиққа елип келидиған у яки бу мәсилиләрниң муһакимиси алаһидә хәтәргә егә, йәни бизчә ейтқанда, умумий пикир яки йәкдиллиққа әкелиши еһтимал. Шу чағда гойлар бесим күчни тәшкил қилидиған болиду. Шуңлашқа, уларни бир-биридин айриветиш – асасий мәхситимиз. Биз бирләшкән чоң топ, бизни жутуветишкә йол қоймаслиғимиз керәк, чүнки йәһудийға йәһудий әмәсләр қизғанған һалда, дайим қарши туриду. Йәнә бир тәрәптин, биз улар билән тил бириктүрүшкә тиришмаслиғимиз лазим, сәвәви уларниң ғәзәп-нәприти һошъярлиғимиз күчәйтиду. Демәк, бизниң қудритимиз чиңийиду.

 

Славянлар, болупму русларниң чоңқур тәпәккүр қилиш, мулаһизә қилиш вә хуласә чиқириш қабилийити йоқ. Чошқиларға охшаш дасқа тумшуғини тиқивелип, үстидә асман бар екәнлигини сәзмәйду. Һәр қандақ көрүнүшкә интайин үзә, интайин түплүк билән қарайду. Улар үчүн һәр бир вақиә қанчә мәртә қайтиланмисун – пәқәт аддий вақиә дәпла билиду.

 

Биз ғайә, принциплиримиз гойларниң принципиға нисбәтән қариму-қарши. Улар: «Аз болсиму, саз болсун» — дәйду. Биз: « Жиқ болса, техиму яхши» — дәймиз. Улар: « Бай вә ағриқ болғандин көрә, гадай вә саламәт болға әла» — дәйду. Биз: «Гадай вә ағриқ болғандин, бай вә саламәт болған әла» — дәймиз. Улар: « Һәммиси яки һеч нәрсә» — дәйду. Биз: «Һеч нәрсидин көрә, әң болмиғанда бир нәрсә болсун» — дәймиз. Улар: «Бәргәнму алғандәк хушлуқ беғишлайду» — дәйду. Биз: «Биригә соға қилиш, бәлкимба, яхшидур, бирақ елиш, хошал болуштин ташқири, техиму пайдилиқ» — дәймиз. Улар: «Қанунға әмәл қил, бу сениң пәрзиң, униңда жәмийәтлик жуғурилиш бар» дәйду. Биз: « Қанун – бу тағ, әқиллиқ уни айлинип өтиду» дәймиз. Улар: « Ғалибийәт яки өлүм» — дәйду. Бизниң шиаримиз: « Қуруқ ғалибийәт үчүн һаят әмәс, бәлки һаят вә паравәнлик үчүн ғалибийәт» — дәймиз. Әгәр паравәнлик турмушниң төһписи болмиса, ғалибийәтниң немә һажити бар? Һәр қандақ мәғлубийәтниң ғәм-ғайғусини йошурушни билиш – күтүшни билгән вә әқлини жүтәрмигән инсан пүткүл аләмниң  байлиғиға муйәссәр болиду.

 

Гойлар билгәнниң вә қолидин кәлгәнниң һәммисини бизму қилалаймиз вә билимиз. Шуниң билән биллә, биз билип, биз сәзгән нәрсиләрдин улар мәһрум. Уларниң бари — чәкләклик. Бизниң баримиз – пәқәт мәхситимизгә йетишқа асасланған. Уларниң қолидики һәммә нәрсә — биздин вақитлиқ пайдилинишқа алған. Илаһийниң вәсийити бойичә бизгә мирас қилинғанни улардин тартивелиш – бизниң мәхситимиз.

 

Биз қириқ әсир күттуқ. Һеч ким бизни, һәтта милләт дәпму тонимиди. Йәшкүчи күрәшниң қоңғуриғи яңримақта. Биз ҒАЛИБИЙИТИМИЗНИҢ босуғисида туримиз.

 

КСЖИдики славянлар тәрса, бирақ улар мәхсәтлиригә йетиш үчүн тиришчанлиғи йетәрлик дәрижидә әмәс. Ейтарлиқ мәхсәтләрни әмәлгә ашуралмайду. Сәвәви, уларниң әқил-парасити, ойлаш қабилийити кам.

 

Улар һорун, шуңлашқа һәммини бирдинла һәл қилишқа дайим алдирайду. Чоң ғалибийәткә йетиш үчүн кичик нәрсини қийиветиду. Амма мундақ ғалибийәт оңайлиқчә кәлмәйду, яки ғалибийәт қазанған һалдиму, улар сунуқ тәңнә билән қалиду. Биз – кичик ғалибийәтләрниң тактикиси үчүн. Кичик ғалибийәтму – утуқ! Аз утуқму – ғалибийәт! Аздин көп пәйда болиду.

 

Удумидин ғул-ғула қилғучилар болғачқа, славянлар йә башқурушни, йә беқинишни билмәйду. Улар қизғанчуқ, өзлириниң қандашлири авам аһалидин егизләп қалса, көрәлмәйду. Өзлириниң намзатлирини парчилап, чәйләветиши үчүн қолуңлардин кәлгинини қилиңлар. Улар чин еһтияжи билән уларни парчилаветиду. Пәқәт меһриван вә объектив көрүнүш үчүнла силәр һәр қачан адил қази болушқа тиришиңлар, аләмни сақлиғучи болувелиңлар, «бечариләргә» қарши туриватқанларни қоғдаңлар.

 

Азирақ тақәт, андин кейин силәр таллаветилгәнниң орнини алисиләр. Шөлгәй вә дайим асманда учуп жүридиған славянлиқ, сизни наһайити яхши көрүп, алаһидә махтап, сизгә болған еһтирам сезимлири билән (уларда бәзи сезимларниң уруғи бар) тәшәккүр изһар қилиду.

 

Икки славянлиқ мушлашқанда, бир-бирини қан чиққичә уриду. Уни көрүватқан аңлиқ йәһудий һәр қачан пайда тапиду. Һәққанийлиқни йоқатмай туруп, уларни бир-биригә қарши қоюңлар, бир-биригә болған мерәзлик туйғулирини күчәйтиңлар, бирақ шу пәйттиму өзәңларниң сағлам пикирлик вә меһриван екәнлигиңларни испатлаңлар. Шу чағда һәқиқәтни бәжиргүчи қази болидиғанлиғиңиз шүбһисиз.

 

Славянларда аң-сезимниң уруғи йоқалмиғичә, уларни бәрбат қилиш мүмкин әмәс. Шуни йоқитиш – бизниң мәхситимиз. Кеңәш һакимийити буниң үчүн чәксиз қолайлиқ шараитларни яритип бәрди. КСЖИ йәһудийлири әйнә шуларни пайдилиниңлар, шу чағда силәр Карпаттин та Тиниқ муһитқичә ғожайин болисиләр.

 

Славянлар, болупму руслар, яшашни билмәйду вә әқилгә мувапиқ мәхсәтләрни алдиға қоялмайду. Вәзипиләрни уларниң алдиға биз қоюмиз. Әлвәттә, улар уни вақитлиқ орунлашқа тиришиду. Мошу саһада ишләңлар.

 

Улар тәбиәтни жан дили билән сөйүп, улуқлайду (пүтүнләй роһий қабилийити йоқ дәп кесип ейтиш хаталиқ). Һәммә улуқ нәрсини улар яхши көриду. Уларға алп қурулушларниң лайиһисини бериңлар, уларниң явайи энтузиазмини ойғитиңлар, шу чағда өзлири өзлириниң һаятлиқ һулини вәйран қилиду.

 

«Мол һосул алисиләр» дегән вәдини берип, етизлириға химиялик оғутни чечиңлар. Улар ашлиқ вә көктатлардин яхши һосул елип, истимал қилғанда, бәдининиң эндокринлиқ төмүрлирини, қенини, мийисини зәхмиләйду.

 

Улар үчүн яхши мааш төлинишини тәләп қилиңлар, шуниң билән биллә бир хил хусусийәткә егә йеза егилик оға химикатлиқ оғутлири билән спиртлиқ ичимликләрни кәң тарқитишқа тиришиңлар.

 

Пәқәт шундақ чарә-тәдбирләр арқилиқ уларни түп-йилтизидин ужуқтурушқа мувәппәқ болалайсиләр. Истиқбалдики бизниң бир қисмимиз болидиған Улуқ Шәриқ — Карпаттин Тиниқ муһитқичә — бошлуғида өзгә әза кәби адәмлик элементларниң һажити йоқ. Сөзниң чин мәнасида – һәммигә ихласмән, һәммә нәрсигә разимән гойлар лазим.

 

Русларму, украинлиқларму, белорусларму өзлириниң толиму езилгән вә гадай екәнлигини билмәй, сорашни номус көриду. Биз: «Һәр қандақ хорлуқ – әгәр пайда бәрсә, раһәт» — дәймиз. Мәхсәткә йетиш үчүн езилишкә болиду. Ирадә билән езилишкә болиду. Әгәр хәлқимизниң гүллинишигә вә қелиплишиши үчүн һеч нәрсә дәхил йәткүзмисә, у әхлақсизлиқ болмайду. Мәхсәтниң һәр қандақ васитилири муқәддәс. Һәммә мәнивийлик пайдилиқтур.

 

Славянлар әқилсиз вә қопал. Өзлириниң әқилсизлигини — растчил, паклиқ вә «алий» принциплардин дәп шәрһиләйду. Өзлишикә қабил әмәс вә һәр хил вәзийәтләрдә хулқи-мүжәзини өзгәртиш әвришимлигиниң йоқлиғини улар «өзлигини йоқатмаслиқ», «принципиаллиқ» дәп атайду. Гойлар шу қәдәр әқилсиз, һәтта ялған ейтишниму билмәйду. Өзлириниң саддилиғи билән наданлиғини йәнила, растчил, паклиқ дәп атайду, бирақ тәбиитидин улар ялғанчи вә беғәм. Өтмүштин тартип иптидаий дәп атилидиған явайилиқ, оттура әсирләрдә — рыцарлиқ, кейинәрәк – джентельменлиқ уларға хас. Йоқ нәрсигә интилип дуэльларда бир-бирини өлтүришти. Һажәтсиз принциплири үчүн өз һаятини қийди. Бу һәрикәтләрдә уларға кашила болуш керәк әмәс.

 

Улар өз мүмкинчиликлиридә чәкләнгән болғачқа, һәммә нәрсигә жуқури пәллиләрни бәлгүләйду. Биз: «Инсанниң мүмкинчилиги (гойни йәһудий билән, йәни чәкләнмигән адәм билән чаташтурмаңлар) чәксиз!», чүнки улар шуниңға яриша вә вәзийәткә мувапиқ әмәл қилиду, дәймиз.

 

Гойларниң алдиға қойған чәкләнгән мүмкинчиликлири унтимаңлар, шуниң билән улар торилип қалған. Шу даиридила пәм-парасити устихандәк қатқан. Буни уларниң бәхитсизлиги дәп аташқа болиду, амма нәқ мошуниңда бизниң улардин нәқ артуқчилиғимиз.

 

Һәр қандақ йәрдә вә һәр түрлүк шараитта ишәшлик сөзләңлар, әмәлиңлар ишәшлик, тиришчанлиқ, қорқумсиз, һәйран қалғидәк әжайип болсун. Көп қалаймиқанчилиқ билән түгимәс сөзләрниң тизмиси, көпирәк чүшүнүксиз вә илим һасил қилғучи нәрсиләрни ейтиңлар. Реал вә реал әмәс нәзәрийәни, пәрәз-тәхминләрни, йөнүлүшләрни,  услубларни тепиңлар. Қанчә экстравагантлиқ болса, шунчә яхши! Силәрниң «нәзәрийәңлар» вә «тәхминиңлар» асассиз вә һеч кимгә керәк болмисиму, әтликкә уларни унтуп қалиду дәп әнсиримәңлар. Йеңи күн йәнә келиду. Униң билән йеңи ғайиләр пәйда болиду. Мошуниң билән бизниң үстүнлүгимиз вә роһимизниң қудрити ипадилиниду. Гойлар векселларни төләвәрсун. Мәйли, бизниң ғайилиримиздин улар әқил уруқлирини издәп баш қатуривәрсун, мәйли издәвәрсун вә шулардин йоқ нәрсини тапсун. Уларниң саддә әқлигә йеңи тәсилләрни тәғдим қилимиз.

 

Силәрниң немә дәватқиниңлар анчә һажәт әмәс, асаси, қандақ гәп қиливатисиләр. Өзәңләрға болған ишәнч истидат ретидә әкис етилип, әқил-парасәтниң үстүнлиги, мәслиһәт қилиш һәм йол-йоруқ бериш артуқчилиғи сүпитидә қобул қилиниду.

 

Уларниң мийилирини қаймуқтуруп, нервлирини қозғаветиңлар. Силәргә қарши чиққанларни роһсизландуриңлар. Қуруқ сөзлүк вә иғва қозғайдиғанларни бесиветиңлар, шүбһиләнгүчиләргә топниң пикрини қарши қоюңлар. Силәр һәқ екәнлигиңларға гуманланған яки қарши чиқмақчи болғанлардин исми-жисмини, иш орнини, хизмитини сораңлар. Жавапни тәләп қиливалғандин кейин, униң мәнасини мулаһизә қилмайла «бу ундақ әмәс, бу пүтүнләй бундақ  әмәс!» дәп туривелиңлар. Сизниң рәқивиңиз – гой, дәрһал сасқилап қалиду. Гойларниң шәкиллиниш инстинктлирини ойғитип, кейин  аң-сезимға, нәтижидә махтинишқа елип келидиған тарих мәсилилиридә мошу услубни қоллиниш наһайити муһим. Шуниң үчүн, қолумизға әдәбиятшунаслиқ вә жәмийәтшунаслиқниң һәр қандақ китавини елип, биз қобул қилалайдиған вә бизгә пайдилиқ уларниң тарихини шәкилләндүришимиз керәк.

 

Әгәр гой өзини көрсәтмәкчи, өзигә жәлип қилмақчи болса, вараң-чуруң қозғаветиңлар: путуңларни йәргә сүркәп, дилға сәлбий тәсир қилидиған аваз чиқириңлар, орундуқларни ғичирлитиңлар, орниңлардин туруп меңиңлар, күлүңлар, сөзләңлар, ғудуңшиңлар, йөтилиңлар, мишқириңлар, гойниң сөзигә қариму-қарши соалларни қоюп, шаңхо қилип, сөзини соаллар, чақчақлар билән бөлүп туруңлар.

 

Келип чиқиши славян болған Кеңәш Иттипақи гойлириға бирдинла чүшүнип кетәлмәй, қәһирини қозғайдиған нурғунлиған ушшақ келишмәсликләрни пәйда қилиңлар. Уларниң нәрсилириниң үстигә өзәңларниң нәрсәңларни қоюп қоюңлар. Байқимиғандәк болуп, путини чәйләвелиңлар, ноқуп қоюңлар. Йеқин келип, үзигә қаритип нәпәс елиңлар. Уларни ғәзәпләндүргидәк һалда, үнлүк сөзләңлар. Улар жәйнигиңларни дайим биқинида турғандәк нақолайлиқни сәзсун. Гойлар буниңға узақ чидалмайду. Мажрадин қечип, орнини бошитип бериду. Ишикни жалақлитип, йепип чиқип кәткәнни алаһидә яхши көриду. Уларға шундақ мүмкинчиликни яритип бериңлар. Еһтирамлиқ қопаллиқ – бизниң шиаримиз!

 

Барлиқ славянлиқ гойлар – пада шәкиллик. Буни силәр етивариңлардин йоқитип қоймаңлар. Өзини мәлум қилишқа тиришидиған һәр бир шәхсни сизниң ярдимиңиз билән әйнә шу пада йоқ қиливетиши һажәт. Һәр һалда, тарихта шәхсниң тутқан роли һәққидики уларниң шәхс нәзәрийәсини унтимаңлар. Әгәр шәхс һәқиқәтән күчкә егә болса, уни пада жимиқтуруши лазим. Шөһрәтпәрәсликкә интиливатқан шу саддә шәхсни, әлвәттә, қоллаңлар. У мәлум бир вақитқичә егизликтин көрүнүп турсун. Тақәт билән күтүп, пурсәт кәлгәндә падиниң алдида уни шәрмәндә қилиңлар. Шу чағда сиз, падиниң алдида пәқәт әвлия әмәс, шундақла қәһриманға айлинисиз.

 

Семитизмға қарши туруш – бизниң қудрәтлик қуралимиз, бирлигимизниң баш амили. Гойларниң пада шәкиллик әхлақи нәпрәт қозғайду. Сиз яманлашқа интилгән һәр қандақ гой рәқивиңизни антисемитизм бәлгүси билән әйипләңлар, шу чағда башқа гойлар бу тәхминиңизни қувәтләватқанлиғини байқайсиз. Нәқ мошу пәйттә билимлик гой тепилип қалса, у, семитлар — әрәпләр дәп елан қилиду. Бизниң һәқиқий семит екәнлигимизни тәстиқләйдиған аргумент тепиң. Әрәпләрниң семит нәсиллик екәнлигигә етираз билдүрмәй, уларни Днепр руслириниң угро-фин вә шималий-шәрқий чудьларға охшаш арилашма екәнлигини мәлум қилиңлар. Һәқиқий семитлар – биз. Шуңлашқа, «антисемитизм» термини әрәпләргә әмәс, бәлки бизгә қарши қаритилған. Сизниң аргументлириңиз мана шундақ роһта болуши шәрт.

 

Бу мәсилиниң әйни әһвалида Кеңәш Иттипақидики славянларниң һәммиси – антисемитлар, бирақ уларниң бирәрсигә шу әйипни теқип қойсиңиз, у өз арисида һимайисиз қалиду. Қалғанлири уни бизгә қурванлиққа берип, өз қоллири билән ужуқтуриду. Биз болсақ, әйипләшни әһвалға қарап давамлаштуримиз. Гой-славянларниң шәпқитигә муйәссәр болуш үчүн өзиңизни гадай вә бәхитсиз қилип көрситиң, сизгә болған меһир-шәпқәт вә хуш көрүш туйғулирини улардин ойғитиң. Әбәдий азап чекиватқан, өтмүштә тәқип қилинған вә һазирқи дәвирдә камситилған хәлиқ һәққидә миш-миш гәпләрни тарқитиң.

 

«Бечарә йәһудий» тактикиси әсирләр давамида испатланған.

Қолайлиқ болуши үчүн Кеңәш Иттипақидики славянларни буниңдин кейин руслар дәп атайли.

 

Улар биздин азлиққа егә болсиму, бәри бир бизгә көпкә егә болушқа ярдәм қилиду. Руслар имтиязлиқ вә һамий болушни яқтуриду. Һәр қандақ кәмбәғәл имтиязлиққа тәлпүниду, чүнки бу хисләт уни улуқлайду. Улардики сехилиқ шунчә көп болсиму, уни әмәлгә ашуруш мүмкинчилиги шу қәдәр аз. «Қотур қойдин бир тутам жуң» дәп улар ейтқандәк, немә берәлисә, шуни елиңлар.

 

Мәнпийәтлиримизниң асасида барлиқ һадисиләрниң алдини елиңлар. Һәр қандақ вақиә-һадисиләр йәһудийларға әкелидиған зиян яки пайда нуқтиси асасида қарилиши зөрүр.

 

Бизгә пайда яки зиян елип келидиған һәммә нәрсә һәққидә бир-бириңларға мәлум қилиңлар. Әхбарат – муқәддәс мәнбә. Пул, мутәхәсисләр, әхбарат – мошу үч кит кәби уқумларда бизгә һавалә қилинидиған паравәнлигимиз можут. Гойларниң немә қилмақчи екәнлигини йәһудийға йәткүзүш һәр қайси йәһудийниң пәрзи, муқәддәс борчи. Бүгүн сән маңа ярдәм қилдиң, мән саңа әтә ярдәм қилимән – мана мошу шиарда бизниң күчимиз!

 

Бизниң хударимиз, Йәһова, пүткүл аләмгә һөкүмран болушни бизгә мирас қилди. Бүгүн биз шуниңға ериштуқ. Әндики мәхситимиз – шу дунияни қолдин бәрмәслик. Дуниядики икки алп дөләтләрниң бири – Америка Қошма Штатлири – бу мәсилидә ховуп туғдурмайду. Униң миллий аһалиси биз халайдиған адаләтлик муәмилә йөнүлишидә йетәрлик ишләнгән.

 

Лекин йәнә бир алп – Кеңәш Иттипақи һәрикәтлиримизгә һазирчә толуқ беқинда әмәс. АҚШ-қа охшаш көп тиллиқ конгломерат болмиғанлиқтин, руслардин миллий сәвәпләр ақивәтлиригә аит пада шәклидики партлиниш йүз бериши еһтимал. Шундақ партлиниш вақтида, улар кимниң рус, кимниң украин, кимниң белорус екәнлигини унтуп, қандаш славян  екәнлигини әскә чүшүрүп, бирләшкән пада еқимидәк бизгә қарши һәрикәткә келиду.

 

Шу чағда ихтисадий қаршилиқ көрситишниң пайдиси болмайду. Улар тәбиитидин пишшиқ болсиму, һәқиқий алтунниң вә униң арқисидики нәрсиләрниң қәдрини һеч қачан билмигән. Өз тарихлиридики пәвқулладә вәзийәтләрдә падилиқ туққанчилиқни алтундин артуқ дәп чүшүнүп кәлгән.

 

Падилиқ әхлақ — улар үчүн һәммидин әвзәл. Шуңлашқа мәтбуат, нәшрият, радио, кино кәби тәшвиқат вә әхбарат васитилирини қолда тутуңлар. Партиявий вә дөләтлик башқуруш қурулма аппаратлириға техиму чоңқур өзлишиш һажәт. Өз мәнпийитимизни көзлигән һалда, һәр қандақ мәсилиләрдә жәмийәтниң пикрини шәкилләндүриңлар. Бай вә бәрикәттә яшашни идеал дәп санайдиған азия мусулман гойлирини, һәр қачан қувәтләңлар. Уларниң көп балилиқ улуқлуғи вақит еқими билән славян элементини жутивәтсун. Шу нуқтәий нәзәрдин һәм әрмәнләр билән грузинларни қоллап-қувәтләңлар. Азия мусулманлириниң арисида бизгә қарши турған тажик элементлирини ужуқтурушқа бар мүмкүнчиликни әмәлгә ашуриңлар. Тажик арийлиридиму славянлар мисали падилиқ туйғу бесим.

 

Һәр қандақ ижтимаий жәриянни өз еқимиға қоюп бәрмәслик лазим. Әгәр униң бизгә пайдиси болмиса, уларни дөңдин иштириветиш яки гойларға қарши қоюш керәк. Һәр қандақ башланмиға БИЗ башчилиқ қилип, һажәтлик йөнүлүшкә елип беришимиз лазим.

 

Һәммә йәрдә рәһбәр болушқа, һәр қачан биринчи болуңлар! Һәр бир дәқиқә, һәр саатта, һәтта күндүлүк һаяттики парчә-пурәт мәсилиләрдиму өзәңлардин башқуруш салаһийитини шәкилләндүрүңлар. Әрзимәс нәрсиләрдиму: жәмийәтлик транспортта болсун яки дуканлардики новәтләрдә болсун, гойларға йол бәрмәңлар.

 

Исимиңларни гойларниңкигә йөткәп, уларниң хулқи-мүжәзини өзләштүрүп, ташқи қияпитиңларни гойларға охшитишқа тиришиңлар! Бу бизниң мәнпийәтлиримиз үчүн сизниң ишиңизни йеникләштүриду.

 

Барлиқ Исраил оғуллири Исраил дөлитиниң келәчигигә интилиши һажәт әмәс, чүнки гой вилайәтлири бизниң назаритимиздин сиртта қалиду. Бу мәсилидә Исраил дөлити башқурғучи вә роһий мәркәз екәнлигини инавәткә елип, әқилгә мас тәңпуңлуқни сақлаш шәрт.

 

Һәр қандақ пада-коллективта һөкүмранлиқни қолға елип, өз мәнпийәтлиримиз үчүн уларни башқуруңлар. Ишләп чиқириш жәрияниниң рәһбирий вә ижадий ишларни әмәлгә ашуришимиз керәк. Гойлар ижадимизниң материаллиқ-техникилиқ қисмида ишлисун. Улар ишханиларниң пакизлиғини назарәт қилип, мәхсәт-муддиалиримизниң мевилирини қоғдисун. Һәтта улар жавапкәрлик орунларни егилигән чағдиму, әслидә вахтер яки едән жуйғучидин жуқури лавазимда  болмаслиққа тегиш. Ижадийәткә истисна сүпитидә славян әмәсләрни, уларниң арисида бир-бирини өч көрүп, бир-бири билән ғалжирлишидиған әрмәнләр билән грузинларни яки тажиклардин башқа азияликләрни  киргүзүшкә болиду. Русларни, бу мәсилидә, йеқин кәлтүрүшкә болмайду! Улар бизгә һәр заман тәнбиһкә айлиниду. Кеңәш Иттипақида бизни милләт сүпитидә тонимиғачқа, милләтчи атилиштин қорқмаңлар. Бу йәрдә қандақ милләтчи болуш мүмкин? Поляклардин бөләк, славянларниң кәчүрүлмәс һәммә гуналиридин милләтчиликтә, КСЖИда асасий күчни тәшкил қилғучи украинлиқларни әйипләштин һармаңлар, русларға шовинизм тамғисини чаплаңлар.

 

Славянларниң қәлбигә йеқин хиялий бәйнәлминәлчилик — сизгә, арилаш милләтләр шәхслиридин йәһудий қени бар яки аз санлиқ милләтләрниң қени билән толуқлап бериду. Әгәр сиздә бирәр бош мәнсәп болса, шу орунға пәқәт йәһудийни елиң. Әгәр қолуңиздин кәлмисә, шу лавазимни йоқитиветиң. Әгәр униму яки буниму қилалмисиңиз, азияликни ишқа елиң. Әгәр у болмиса, полякни, белорусни, яки әң болмиғанда украинлиқни алдин ала русларға қарши қоюп, ишқа қобул қилиң. Амма полякни тепишқа жиддий тиришиң, чүнки у – қалған үч миләтниң әзәлдин бери дүшмини. Белорус билән украинлиқ «течлиқ үчүн» ичиветип, ака-ука екәнлигини ядиға алиду, поляклар – һеч қачан.

 

30-жилларда гойлар қедимий ядикарлиқларни вәйран қилғанға охшаш очуқтин очуқ әсир-әтиқиләрни бузмаңлар. Һазир, уруштин кейин, Кеңәш Иттипақиниң гойлар аммиси Европидики әсир-әтиқиләрни көргәндин кейин, уларни падилиқ сәвийәсидин пәриқләндүрүп, қудрәткә егә қилған аң-сезиминиң нәпрәт-ғәзивини қозғиши, миллий аңниң партлинип кетиши мүмкин. Бирақ бузулған нәрсини һеч қачан яңливаштин бәрпа қилмаңлар. Жиллар өтүп, мемарчилиқ ядикарлиқлири бириниң өзлүгидин, кәйнидин бири кардин чиқиду. Бузақилар билән «конини яхши көрүдиғанлар» униң қалдуқлирини бир-бирләп, хиш тошуғандәк, талап кетиду. Алий хәлиқ егилиги мәсилилири билән шуғулланған һалда һеч немини байқимиған, көрмигән болувелиң. Днепрогестин кейин Волга вә башқиму улуқ дәрияларда электрстанцияләрниң еқин су тохтатқучи пәләмпәйлирини ойлап тепиң. Электрстанцияләр дәрияларни йоқитиду. Йоқалған дәриялар электрстанция қурулмисини пайдисизлиққа елип келиду.

 

Һазирқи пәйттә КСЖИ-да руслар үстүнлүккә егә. Шуниң үчүн тәсир күчигә мувәппәқ вә истиқбаллиқ русларниң һәр қәдимини назарәткә елиңлар. Уларниң бирлишип, өз алдиға ишләшкә йол бәрмәңлар. Қисқа муддәтлик алақилириғиму чәк қоюңлар, уларниң алақә-мунасивәтлири пәқәт биз арқилиқ болуши һажәт. Өзлири әмәс , бәлки биз өзимизниң хаһишимизға хас тәрипләп, уларниң  нийәтлирини аммиға йәткүзишимиз керәк. Һәр қайси мәсилини бизсиз муһакимә қилишқа разилиқ бәрмәңлар. Икки рус бар йәрдә, әң болмиғанда, бир йәһудий болуши лазим. Һәммә жайда болуңлар!

 

Әгәр келәчәктин үмүткар яш русларниң йолиға «туған селишқа», тохтитишқа мүмкин болмиса, уларни назарәт астиға елиңлар. Өз компанияңларға тәклип қилип, йәһудийлиқ зич мунасивәтләр билән қаплап, сизниң хәвириңизсиз алақә қилиш вә башқилар билән тонушиштин мәһрум қилиңлар. Йәһудий аяллириға өйлинишкә дәвәт қилиңлар, пәқәт шуниңдин кейинла, уларға «йешил йолни» ечип бериңлар. Қорқмаңлар, уларниң балилири бәри бир бизниң болиду. Һеч бир йәһудий аял өз худасидин тенип кәтмигән. Шуңлашқа у, өз балилирини шуниңға яриша тәрбийиләйду. Шуниң үчүн: «Кимниң буқиси уруқландурсун, мозийи бизниң» дәйду. Мошуниң үчүн бизгә һажәт гойға қизиңларнила әмәс,  һәтта өз аяллириңларниму, әң болмиғанда, әшна сүпитидә беривериңлар. Бу хил услуб билән гойға тәсир йәткүзүп, бизниң умумий ишимизға үлүш қошқан болусиз. У пүтүнләй бизниң тәсир даиримизда болиду. Униң айлиқ мааши вә башқиму киримлири бизниң пайдимизға қошулиду. Йәһудий рәпиқиләр яки әшналар арқилиқ бизгә өзлириниң қиммәт нәрсилирини бериветиду. Алтун һөкүмранлиғимизни улардин үстүн қилиду.

 

Улар йәһудий аялдин туғулған балилири үчүн, өзлириниң миллий аң-сезимини йоқитиду вә һәр һалда йәһудийлардин чөчүмәйдиған болиду.

 

Шуниң билән истиқбаллиқ һәр бир гойға – йәһудий аял яки дост қиз болсун. Әгәр улар арқилиқ бирәр йәһудий мәнсәп пәләмпәйлиридин жуқури өрлисә, биз һәммимиз орнимизни тапқан болумиз.

 

Уларға пара бериңлар, қиммәт соғиларни һәдийә қилиңлар, қиммәт баһалиқ мусәлләс, һарақ, коньякларни ичкүзиңлар. Буюмлар вә шарап үчүн ҺӘММИНИ, һәтта өзлириниң «әзиз Расея»синиму бериветиду.

 

Ахирқи несиһәт. Һошъяр болуңлар! Испанлиқ жазалаш вә немис фашизми қайтидин тәкрарланмаслиғи лазим. Бизни жәмийәткә қарши қоюш учқунлирини тутруқ чеғида өчүриңлар, йәһудийларға қарши тенденция қайсила түрдә ипадиләнмисун, башлинишида йоқ қилиңлар. Фашизм – тәсадипий һадисә әмәс. У, бизниң нәзәримиздин сиртта қалған жайларда йәрлик гойларниң өз мәнпийитигә ғожайин болушқа интилишидин бәрпа болиду. Фашизм һәр қайси гойниң қәлбидә пишип йетилиду. Бәхиткә яриша, һәр хил мәмликәтләрдә униңға һәр хил вақитта вә һәр түрлүк намлар билән йетип келиду. Бирақ мәнаси һәммә йәрдә бир хил. Бизниң стратегиямиз билән тактикимизни паш қилидиған, йәһудийни яманлайдиған бирәр қур сөз йезилған һәр қандақ китапларни сетивелиңлар, оғрилап кетиңлар, йоқ қиливетиңлар, яңливаштин нәшир қилишқа йол қоймаңлар.

 

Йәһудийлардин қорқидиған гөдәкләрдин чоң вәһшиләр пәйда болушиға йол қоймаңлар. Уларниң тәрса миллий қәдрийәт ғайиси қосақта пәйда болуши биләнла солуп кәтсун! Уларға КСЖИ-да жинайәт дәп баһалинидиған антисемитизм тамғисини теңишқа һәр хил амилларни тепип, аммивий қарши туруңлар. Йеганилиқта бизниң мужәссәмлигимизгә улар қарши туралмайду. Ушшақ мәсилиләрдә миң мәртә һәқ болсиму, бизгә кашила болуватқанлиғи үчүн, бәри-бир улар әйиплик.

Шундақ шәхсләргә қарши шәрмәндә қилғучи миш-мишларни тарқитиңлар, уларға гуманлиқ аброй яритиңлар. Ақивәттә, улар һәққидә яхши пикирдә болғанлар, қоллап-қувәтлигәнләр улардин чөчүйдиған болиду. Уларниң башқилар билән болған алақилирини, мунасивәтлирини үзүветиңлар, сүпәтлик ишләшкә мүмкинчилик бәрмәңлар, әмәлгә ашурған ишлири мәхсәткә мувапиқ әмәс екәнлигигә, лавазимни егиләш салаһийитигә гуман туғдуриңлар, уларни йәкләп, топни қарши қоюңлар, жәмийәттики нопуслуқ позицияләрдин мәһрум қилиңлар. Мажраға дәвәт қилиңлар. Камситиңлар, етиварсиз қалдуруңлар, мукапатларниң адаләтсиз екәнлиги билән хапа қилиңлар. Улар қаршилиқ көрсәткәндә — уларни һәммә паскина ишлар билән әйипләңлар, парткомға, полицияға, мүмкин болса, сотқа сөрәп, әкелиңлар.

 

Әгәр йешиңиз чоң, мөтивәр болсиңиз, чоңларға һөрмәтсизлик қилғини билән әйипләң, әгәр сиз билән тәңтуш болса – қериндашлиқ принциплирини бузғанлиғи вә бәйнәлминәлчиликкә чоқум қарши дәп әйипләң. Әң асаси — әйипләш, улар ақлинивәрсун. Ақланған – йерим әйиплик.

 

Дөләт һакимийитигә қарши сөзләшкә дәвәт қилиңлар, андин кейин уларни паш қилип, һакимийәт билән йоқ қилиңлар. Имтияз һоқуқиға егә болушни вә течлиқ һаят сүрүшни пәқәт бизгә баш егип, арқимиздин әгәшкәнләр алиду. Мустәққил йолда меңишни халиғанлар – наһайити хәтәрлик вә у һәр қандақ ярдәмдин, һәтта яшаш мүмкүнчиликлиридин мәһрум болушқа тегишлик.

 

Йә биз халиған түзүм яки толуқ тәртипсизлик. Бизсиз, һәр қандақ йәрдә нийәт қилинған ишниң ақивети — қалаймиқанчилиқ болуши шәрт. Азапланған гойлар, һакимийәтни қолумизға елип, течлиқ һаятни тәминләп беришни ялвуруп соримиғичә, қалаймиқанчилиқни шу қәдәр давалаштуруш һажәт.

 

Гойларни бизниң рәһбәрлигимиздә ишлитип, нәп елишимиз керәк. Пайда әкәлмигәнләр қоғлиниши яки жавапқа тартилиши лазим. Мәнпийәтлиримиздин бөләк — жәмийәтлик пайда йоқ. Биз билән биллә болмиғанлар, бизгә қарши турғучилар! Қанға қан, жанға жан! Бизгә Муса шундақ үгәткән, бизниң әждатлиримиз шундақ яшиған. Бизму шундақ яшаймиз. Қисас – муқәддәс туйғу. У хулуқ-мүжәзни тәрбийиләйду, адәмни тәстиқләйду. Христианлиқ меһир-шәпқәт, кәмтарлиқ, өз-өзини инкар қилиш шиарлирини гойларға қалдуриңлар – улар шуниңға мунасип. Шуңлашқа уларниң арисида христианлиқ вә коммунистлиқ һиммәтни тәшвиқ қилип, өз дилиңларда егилмәс болуп, чиң туруңлар. Гойлар силәрниң рәһим-шәпқитиңларни билмисун. Әгәр силәр уларниң әрзимәс гунасини бүгүн әпу қилсаңлар, силәргә униң чоңини әтликә вужутқа кәлтүриду.

 

Гойлар, бизгә нисбәтән, бир-бирини пәхәсликкә, оттура һаллиққа, маслишишқа чақиривәрсун. Бизниң қисим көрситишимизгә улар авайлап тосалғу боливәрсун. Биз болсақ, уларниң алдиға һәл қилинған дәлил-фактларни қоюп, тез вә шижаәтлик һәрикәт қилишимиз һажәт. Шуниңдин кейин узақ вә мевисиз музакириләрни жүргүзивәрсун – уларниң бизниң услублиримизға қарши қурали йоқ. Улар ирадилик қарари билән бир ишни түгәтсун. Ойлинип, келишип, уни әмәлгә  ашурғичә, биз ондин артуқ муһим ишларни бәжиримиз. Уларниң қаршилиғи тохтатқучи тормоз әмәс, әксинчә, һажәтлик рәғбәтләндүргүчи болсун. Уларниң қаршилиғи бизниң жәңгивар роһимизни қоллашқа, дайимий һошъяр болушқа вә дайимий қисим көрситишкә һажәт.

 

Исраил дөлитини қурушта, биз әслидә улуқ Теодор Герцлниң ғайисини әмәлгә ашуримиз, нәтижидә дуния чүшәнчисидики милләт болуп шәкиллинимиз. Бирақ бу бизгә азлиқ қилиду. Вәдә қилинған Йәр – пәқәт роһимизниң очиғи вә муққәдәслиримизни сақлаш орни. Бизниң улуқ Теодор ейтқинидәк, дуниявий сионистик һәрикәтниң байриғини көтәргәч, өзимизни мужикларға вә қара иш күчигә айландурмаслиғимиз лазим. Илаһий бизни башқа мәхсәт үчүн йәни, гойларға һөкүмранлиқ қилиш үчүн таллавалди. АҚШ вә КСЖИ – икки чоң ирмақлардур. Биринчиси – бизниң айиғимизда. Иккинчиси — әмәлияттиму шундақ. Бирақ ихтисадий мунасивәтләрдә биринчисигә нисбәтән, иккинчиси толуқ ишғал қилинмиди. Уни, АҚШ-қа охшаш, техиму жанлиқ мәнбәримизгә айландуруш – стратегиялик мәхситимиз. Шуни әмәлгә ашурсақ, пүткүл аләмгә егә болимиз.

 

КСЖИ-ниң йәһудийлири, мәзкүр Катехезисни Мусаниң ҚАНУНи кәби ядқа елиңлар. Унтимаңлар вә әмәлгә ашуриңлар. Униң бирму сөзини гойлар оқувалмаслиғи үчүн жан пида қилишқа тәйяр болуңлар!

Өз паалийитиңларда иезуитларниң әсирләр давамида синақтин өткән услубини қоллиниңлар: Оға – дилда, һәсәл – тилда, ичиңдә — йолвас, чеһриңдә — юмшақлиқ.

 

Силәр Исраил қәбилиси! Силәр инсанчилиқни өзәңларға мужәсәмләндүргән бизниң Йеримиздики ялғуз хәлиқ! Мусаниң тили билән ейтилған, муққәдәс Тәвратқа йезилған Илаһийниң зор рәһимини унтимаңлар!

Силәрниң роһиңлар һеч қачан чүшмисун!»

Бөлүшүш:
Реклама

ЖАВАП ҚАЛДУРУҢ

Пожалуйста, введите ваш комментарий!
пожалуйста, введите ваше имя здесь