Тошқанниң калпуги немишкә журуқ?

0
100
Funny baby white rabbit with a carrot in grass

Бар екән, йоқ екән, ач екән, бөрә бәк қавул екән, тулки ясавул екән, қарға һакимчи екән, сеғизған чеқимчи екән, ғаз канәйчи екән, өдәк сүнәйчи екән,ташпақа дуниядин беғәм екән, көл пақиси униңға қәриздар екән.

Бурунзаманларда бир һелигәр тошқан яшиған екән. У һелигәрлик билән ейикларни, бөриләрни, ширларни һәтта адәмләрни алдам жүрәттекен. Бир күни шу тошқан жип егирип олтарған момайниң қолиға чүшүп қапту.  Момай:

  • Хойма яхши болди, өйдә гөш йоқти,- дәпту.

Тошқан момайға:

  • Мән мошу йәрдә туруп турай, сиз әву гөш йоқти,- дәпту

Тошқан момайға:

  • Мән мошу йәрдә туруп турай , сиз әву яқлардин отун терип келиңдә, мени үтиләң,- дәпту.

Момай тошқан билән жипини ташлап қоюп, өзу отунға кәткәндә, тошқан қечип кетипту. У қечип жүрсә, шамал учришип қапту.

Шамал:

  • Мән сени домилитип ойнаймән, -десә, тошқан:
  • Мән бәри бир қечип кетимән,униңдит саңа қизиқ оюн тепип берәйму? – дегәнда, шамал:
  • Қәни? – дәп сорапту.
  • Әву йәрдә момайниң жипи бар, шуни учартип, момайни раса ахмақ қилмамсән, — дәп шамалниму йолға сапту. Тошқан хошаллиғидин ликилдап сәкрәп келиватса, алдиға йолвас чиқип қапту.

Йолвас:

  • Уһ, уһ, дегәнвақитта учраштиң, рисқилиқ екәнмән, раса татлиқ гөш йәйдиған болдум, — дәп тошқанни йемәкчи бопту.
  • Тохта! Мениң ейтидиғин сөзум бар, — дәпту тошқан.
  • Немә сөзуң бар? – дәп сорапту йолвас

Тошқан һодуқмай, сөзлашкә башлапту:

  • Сән әву ғарниң бойида йетип тур, мән отун терип келәй, андин сән мени пиширип йә, болмиса гөшимниң тәми йоқ, — дәпту.

Бу сөз йолвасқа майдәк тетип, ғар бойида ухлашқа башлапту. Тошқан отунни нурғун терип, йолвасниң йенигға әкелип отни улуқ қалиғанда, отниң иссиқ тәптидин өрилип ятимән дәп, йолвас ғарға чушуп кетипту.

Тошқан чеқирап нахша ейтип кетип барса, очилар учиришп қапту. Очилар өдәк, қирғавул, тулкиләрни етивалған екән. Бир очи тошқанни көрупатай дәп турғанда, тошқан:

-Һәй – һәй! Тохтаңлар! Мән силәргә наһайити пайдилиқ нәрсә ейтимән№ Мону ғарниң нерисидики ғарниң бойида бир йолвас икки ташниң оттурисиға қисилип қапту, силәр берип келиңлар, мән силәрниң олҗанларға қараптурай, — дәптекән, очилар жүгришип кетипту.

Очилардин қутулуп хошал кетип барғанда, бүркүт учришиптүдә:

  • Сениң бешиңни чоқулаймән, — дәпту.
  • Мениң бешимни немә қилисән. Мениң билән сән тоймайсән, әву йәргә барсаң бир йолвас икки ташниң арисиға қисилип қапту, берип шуни чоқула, саңа бир жилға йетиду, — дәпту.

Тошқан һәммини йолға селип, өзи егиз таққа чиқип қариса: момай отунларни, шамал жипни, бүркүт йолвасни издишип жүрүпту. Тошқан өзиниң мунчилик қувлуқ ишләтинигә хошал болуп, шунчилик қаттиқ күлүптуки, һәтта униң калпуги журуқ болуп қапту.

Бөлүшүш:
Реклама

ЖАВАП ҚАЛДУРУҢ

Пожалуйста, введите ваш комментарий!
пожалуйста, введите ваше имя здесь