Һиндларниң нәқил сөзлири

0
80

Әқиллиқләр идеяләрни мулаһизә қилиду,

Оттура әқилләр вақиәләрни мулаһизә қилиду,

Әқли азлар адәмләр тоғрисида ғевәт қилиду.

Тәңри һәр бир қушқа озуқ бериду, бирақ у бу озуқни униң тумшуғиға селип бәрмәйду.

Дүшмәнниң яхши тәрәплирини дорашқа тириш, ата – анаңниң яман хисләтлириниму  дорима.

Яхши пикир болса, уни сәби ейтсиму қулақ сал, яман пикирни көпни көргән данишмән ейтсиму тиңшима.

Меһриван инсан өз йеқинида униңда яхши хисләт йоқ болсиму, яхшилиқ көрүшкә тиришиду, пасиқ инсан пәқәт камчилиқни көриду. Уларниң һәр иккиси ялған ейтсиму биринчиси асманға чиқса, иккинчиси жәһәннәмгә бариду.

Башқиларниң хаталиқлиридин үлгә ал. Уларниң һәр бирсини өз тәжрибәңдә қоллинип көрүш мүмкин әмәс, сәвәви,  шунчелик узақ вақит өмүр сүрүш йоқтур.

Пәқәт махташқила яки пәқәт кайишқила лайиқ адәм болған әмәс, һәм болмайду.

Қанаәтсиз өткини билән қанаәтлиниду, әқилсиз – келәчиги билән, әқиллиқ – мошу пәйти билән.

Башқилар үчүн өмүр сүридиған адәмниң қисқа һаятиму бәхит билән безәндүрүлиду.

Өзәңни башқуруш үчүн әқлиңни сәрип қил, башқиларға  муражиәт қилиш үчүн жүригиңни пайдилан.

Башқиниң өз әмгиги билән йәткинини, әмгәксиз елишқа тиришма.

Ахчисини йоқатқан көп нәрсини йоқитиду, достини йоқатқан униңдинму көп нәрсидин айрилиду, ишәнчини йоқатқан баридин айрилиду.

Тил наһайити йеник, амма, көплигән адәмләр уни тутуп туралмайду.

Хан өз пәрзәнтлирини яхши көридиған ата кәби өз хәлқини оғрилардин, дүшмәнләрдин, өзиниң яхши көридиған адәмлиридин һәм өзиниң шәхсий ачкөзлүгидин сақлиши лазим.

Мәңгүлүк несиһәт: һәқ вә йеқимлиқ нәрсини ейт, һәқ амма йеқимсиз нәрсини ейтма, йеқимлиқ, амма ялғанни ейтма.

Һаят әтрапиға дүшмәнлик һәм хата чүшәнчисиз  қариғанға әжайип көрүниду.

Достуңға пәқәт махташниң йеримини ейт, қалғинини болса, у йоқ вақитта.

Әқиллиқ жүтәргән, өлгән һәм өткини үчүн қайғурмайду, шу хислити билән ахмақтин  пәриқлиниду.

Биз ташни таққа миңларчә жапа билән көтирип чиқимиз, төвәнгә у әжайип тезликтә чүшиду, шуңлашқа яманлиқ бизни төвәнгә тартса, яхшилиқ өзигә тартиду.

Башқиларниң аяллирини көргәндә кор, башқиниң байлиғини көргәндә асқақ, йеқинлиридин яман сөз аңлиғанда  кекәч болушни билгән адәм улуқ.

Яшлиқта қериғанда бәхитлик болғидәк өмүр сүр.

Ғәзәпкә ғәзәп билән жавап бәрмигән өзиниму һәм өзгиниму қутулдуриду.

Әқли йоқ адәмгә китапму ярдәм қилалмайду, корға — әйнәк.

Жүригиңгә йеқин адәм сениңдин жирақта болсиму, йениңда болиду, йениңдики адәм сениң оюң жирақта болса, сениңдин жирақта болиду.

Яшлиқта адәм өз тән – саламәтлигини – ахча тепиш үчүн сәрип қилиду, қериғанда саламәтликни сетип елишқа тиришиду, амма, бу һеч кимниң қолидин кәлмигән.

Әгәр бир адәм урушта миң рәт  миңлиған адәмни йәңсә, йәнә бирси өзини – өзи йәңгән болса, иккинчиси ғалибийәт қазиниду. Башқилардин көрә өзәңни йәңгән әвзәл.

Бәхит роһи күчлүкни өзи тапиду.

Бөлүшүш:
Реклама

ЖАВАП ҚАЛДУРУҢ

Пожалуйста, введите ваш комментарий!
пожалуйста, введите ваше имя здесь